Je fiets er misschien weleens voorbij: het koffiehuis van de Volksbond in de Haarlemmerstraat. Een inloophuis voor dak- en thuislozen. Martine doet hier vrijwilligerswerk. “Kordaat kunnen optreden is wel een voorwaarde.”
Verhalen
“Ik geef onder andere voorlichtingen over mensen met een beperking en ik ondersteun cliënten van stichting MEE. Voor mij brengt dit absoluut zin in het leven.”
“Op mijn 42e kreeg ik een herseninfarct. In plaats van manager in driedubbelgrijs op de Zuidas, met een goed salaris, nieuw huis en een dikke BMW, zat ik twee jaar in een revalidatiekliniek.”
“Ik weet diep van binnen dat ik een waardevolle vrouw ben. Maar het doen van vrijwilligerswerk laat me dat ook weer echt voelen. Op deze manier kan ik iets betekenen voor de maatschappij, houd ik mijn sociale contacten op peil én voel ik me weer nuttig. Ja, dat brengt me vreugde.”
Hein Hoefnagels (76) staat nog met beide benen in de maatschappij: Hij squasht, bridget, is vrijwillig buschauffeur voor verzorgingshuizen, maakt fietstochten met blinde mensen en nog héél veel meer. “Mijn geheim? Zo zorgeloos mogelijk leven!”
School’s Cool zorgt ervoor dat ze kinderen die naar de brugklas gaan een goede start mee kunnen geven. Irma Vejzovic (21) is een van de vrijwillige mentoren die één keer per week bij haar pupillen langs gaat om hen te helpen met hun schoolwerk.
Metta Touray zat vorig jaar in Zuid-Afrika, waar zij vijf maanden hielp in een kindertehuis. Nu is ze eerstejaars geschiedenis studente aan de UvA. En leest ze Nour anderhalf uur per week voor, om haar zo te helpen met haar taalachterstand.